30 september 2025, Langelille, Friesland
AWARD WINNING!
Wauw! Met trots mag ik zeggen dat deze fotoserie een award winning serie is! Met de 3 onderstaande foto’s wist ik de Noorderframe foto-award te winnen, in de categorie ‘Mijn Noorderling – Beroepsmaker’. De Noorderframe foto-award is een fotografie wedstrijd voor foto’s specifiek gemaakt in de 3 noordelijke provincies van Nederland en wordt gesteund door o.a Dagblad van het noorden en Friesch Dagblad.Zelf kon ik de prijs helaas niet in ontvangst nemen, ik was namelijk voor een werkopdracht in het nog hogere noorden, in Zweden. Mijn zusje nam voor mij deze prijs in ontvangst. Hoe ik dit heb beleefd kun je HIER lezen!
Okay, en door met het artikel!
Kun je het je voorstellen, een leven zonder supermarkt? Eerst denk je, ja zo lastig is dat niet. Je neemt een koe voor melk, een varken voor vlees, kippen voor eieren en je neemt een moestuintje. Tot dat je beseft dat je die koe elke dag moet melken, die varkens veel eten nodig hebben, je elke dag eieren moet rapen en je die moestuin ook echt moet onderhouden. En zelfs als je dat allemaal hebt? Dan moet je nog brood bakken, de melk tot andere zuivelproducten bewerken, de groentes oogsten, de varkens moet slachten. Terwijl je met een half uurtje je winkelwagentje gevuld hebt met al die zelfde producten.
Toch kan het! Zo goed als. Vaak als mensen denken aan zelfvoorzienend leven, denken ze aan off grid leven, een kluizenaar achtig bestaan. Of dat het een protest is tegen de samenleving. Maar waarom zou dat het geval moeten zijn?
Ik fotografeerde het gezin van Quinta. Dit gezin probeert zo veel mogelijk zelf voorzienend te leven, maar staan ook midden in de samenleving.
Als ik langs kom bij Quinta om mijn idee door te spreken bied ze me een kopje thee aan. Het is warm weer, dus ik vraag om een glaasje water. Zelf plukt ze wat blaadjes verse thee uit haar tuin, maar haar zoontje komt tot mijn verassing met een thee zakje uit de supermarkt.
Ik stel Quinta wat vragen, over hun lifestyle, het idee er achter. Tot in hoever ze zelfvoorzienend kunnen leven. Al snel kom ik er achter dat dit gezin midden in de samenleving staat en alles behalve “op zichzelf” is. Ergens wist ik dit al, want ik ken Quinta al iets langer, maar we hebben nooit echt gesproken. Wat me echt verbaast is dat Quinta’s man, Redmer, een kantoorbaan heeft.
Ik leer dat dit gezin zo veel mogelijk veel zelfvoorzienend probeert te leven. Ze hebben 3 koeien, waarvan 2 op dat moment geen melk geven. Ze hebben 2 varkens, die ze van mei tot oktober houden, om ze groot te brengen. Dan in oktober gaan ze naar de slager, en hier kunnen ze hun gezin met 7 kinderen een jaar lang van vlees voorzien. Ze hebben kippen voor eieren, schaapjes voor wol en vlees, eenden om de slakken uit de moestuin op te eten. Alles draagt bij aan het eco systeem.
Daarnaast valt het mij op dat dit gezin niet op een mega boerderij op een mega erf woont. Tuurlijk, het is geen rijtjeshuis met een postzegel aan tuin. Maar, het is ook niet dat ze 10 hectare nodig hebben om hun gezin van 9 te onderhouden
Ook leer ik dat ze veel eigen producten maken. Eigen broden, boter, yoghurt, zelfs zeepjes en zalf. Dit alles is veel werk, maar, het is een keuze van dit gezin. Niemand verplicht het ze. Wat me vooral opvalt is dat het niet alles of niets is. Als er iets uit de supermarkt moet komen, doen ze daar niet moeilijk over.
Het idee dat zelfvoorzienende familie’s “off grid” en afgezonderd leven, is alles behalve waar voor dit gezin. Quinta is erg actief op social media. Onder de naam @quinta_de_zonnehoed deelt ze van alles over hoe het ‘homestead’ leven er uit ziet. Het mooie, maar ook het minder mooie. Ook geeft ze workshops en deelt ze tips om anderen te helpen met zelfvoorzienend leven.
Ik vraag of ik ook foto’s mag komen maken van Redmer, de vader van het gezin, als hij s’ochtends de koeien melkt. “Ja hoor, maar dan moet je vroeg uit de veren. hij melkt om 7 uur s’ochtends”. En zo sta ik op een vroege oktober ochtend in Langelille naast Redmer. Met een handige mobiele melkmachine staan we te kijken naar hoe de koe wordt gemolken. Ik moet stiekem toegeven dat ik dacht dat hij met een krukje en een emmertje met de hand zou melken. Maar, zelfvoorzienend leven is niet leven in het verleden. het duurt niet eens lang, en zo hebben ze weer 20 liter melk. En morgen weer en overmorgen weer.
Als ik vertrek uit Langelille blijft een gedachte hangen. Er is ruimte voor zelfvoorzienend leven in Nederland en het is geen afstand van de samenleving. Er zijn zelfs heel veel mensen geïnteresseerd in deze manier van leven. Op social media is het helemaal booming en steeds meer mensen bakken broden of hebben een moestuintje. Zelfvoorzienend hoeft niet te betekenen dat je nooit meer iets koopt. Het kan al bij iets kleins beginnen. Zelfvoorzienend leven is geen stap terug in de tijd. Dus misschien is homesteading juist wel heel modern.